April was niet mijn meest productieve maand op dit indieblog. Het ziet er gelukkig naar uit dat ik het de komende tijd wat rustiger ga krijgen en ik hoop dat ik dan weer in staat zal zijn om in ieder geval een keer of drie, vier per week een stukje te schrijven. Het schrijven zelf is overigens niet het echte probleem. De meeste tijd gaat zitten in het zoeken naar interessante nieuwe bands met nieuwe releases. Soms vind ik binnen enkele minuten iets, op andere momenten duurt het meer dan een uur. Sarandon heb ik een dag of vier geleden gevonden.De Londense band Sarandon werd in 2003 opgericht door zanger, gitarist Crayola. Hun doel was om spannende, korte en krachtige songs te maken en dat is in ieder geval gelukt. Ze begonnen met het schrijven van zeven songs en na één repetitie, één optreden brachten ze hun eerste ep "The Miniest Album" uit. Deze plaat kreeg enkele prima recensies en werd o.a. veel door John Peel gedraaid. Daarna volgde de ep's "The Big Flame", "The Feminist Third" en "The June Bride". Eind 2006 volgde de compilatie-cd "The Completist's Library". Sarandon bestaat tegenwoordig uit Crayola, drummer Tom Greenhalgh en bassist Alan Brown en in deze bezetting hebben ze nu eindelijk hun eerste volledige album "Kill Twee Pop" uitgebracht op Slumberland Records. Op dit label debuteerden ze een half jaar geleden met de single "Joe's Record". Ik ben het absoluut niet eens met de titel van deze nieuwe plaat, maar dat wil ook niet zeggen dat ik dit geen interessante muziek vind. Spannend, kort en krachtig. Opvallend is ook dat deze nieuwe cd ook nummers bevat die de grens van drie minuten doorbreken. Iets dat bij Sarandon tot voor kort ongehoord was.
>mp3: Joe's Record
>mp3: Mike's Dollar
>mp3: The Linguist (van "Joe's Record")