Ik bespreek nieuwe cd’s meestal aan de hand van wat ik op internet heb kunnen horen. Soms is dat het hele album, maar vaak heb ik maar een of een paar nummers van de plaat gehoord. Natuurlijk is het in dat geval lastig om een oordeel te geven. Maar het gaat mij om de eerste indruk en dat kan dan wel weer prima aan de hand van een song. Ik beslis vaak heel snel of ik iets mooi vind of niet. Als ik iets mooi vind, wil ik dat delen met anderen en ik probeer dat te doen via dit indieblog. Bij Bon Iver had ik daar maar een paar maten muziek voor nodig, maar gelukkig ontdekte ik later nog een aantal songs. Bon Iver (een bewust verkeerd geschreven ‘bon hiver’ of ‘goede winter’) is in feite Justin Vernon. Nadat zijn band DeYarmond Edison in 2005 was opgeheven, vertrok hij naar zijn vaders jachthut in het afgelegen berggebied van Eau Claire, Wisconsin. Hij verbleef daar helemaal alleen gedurende drie wintermaanden. In die tijd schreef hij de songs voor zijn solodebuut “For Emma, Forever Ago” en hij nam het merendeel ook op in die hut. Bon Iver bracht de cd in eerste instantie geheel in eigen beheer uit in 2007.
Als je de naam Bon Iver googlet, vind je behoorlijk veel websites (o.a. op Brooklyn Vegan) waar in zeer lovende woorden over deze cd gesproken wordt. Ik kan daar alleen maar met meegaan want de nummers die ik heb gehoord, hebben me behoorlijk overdonderd. Voor het grootste deel alleen gitaar en zang met een falset stem, zeer gevoelig en mooi. Dat zal ook wel de reden zijn dat de cd volgende maand opnieuw uitgebracht zal worden door Jagjaguwar.
Een paar dagen geleden trad Justin op voor de radioshow The Current van MPR en het interessante interview plus de drie songs die hij toen speelde kun je daar horen.
>mp3: Skinny Love