Heet Stof

Muzikanten die popmuziek maken, komen in vele vormen voor. Hiermee bedoel ik niet de lichaamsbouw van de muzikant, maar het aantal muzikanten van een band. Wat in de jaren zestig beatmuziek werd genoemd, wordt meestal gespeeld door zanger/gitarist, gitarist, bassist en drummer soms aangevuld met een toetsenist. Toch denk ik niet dat dat soort bands het meeste voorkomt. Volgens mij is de solo singer/songwriter de meest voorkomende 'bandvorm'. Het overgrote deel van die zangers met gitaar zijn volslagen onbekend en heel veel verdienen waarschijnlijk een beetje geld als straatmuzikant. Woody Guthrie, Bob Dylan, Donovan, John Hiatt en Steve Forbert zijn een paar van de singer/songwriters in mijn cd-verzameling. De laatste werd eind jaren zeventig als de nieuwe Dylan onthaald en ik vind zijn debuutalbum nog steeds erg goed. Goodtimes Goodtimes mag wat mij betreft in dat rijtje staan.

Franc Cinelli is een Italiaan die in Londen opgroeide en al sinds klein kind met muziek bezig is. Tegenwoordig is hij net zo vaak in Rome en Londen als in New York te vinden waar hij op allerlei plekken optreedt. Zijn artiestennaam is Goodtimes Goodtimes en dat goede gevoel houd ik ook over van zijn songs. Franc noemt Johnny Cash als zijn belangrijkste invloed, maar ik vind zijn muziek (en stem) meer lijken op Hiatt en Forbert. Zover ik kan achterhalen is het album "Glue" van Goodtimes Goodtimes afgelopen december verschenen. Je kunt een stuk of zeven mooie songs beluisteren op MySpace en hieronder kun je twee van de beste liedjes beluisteren of neerladen.