Toen ik jonger was, kocht ik wel eens een langspeelplaat nadat ik maar één nummer had gehoord. De rest van de plaat viel soms ook wel eens tegen. Ik kan soms gewoon heel snel heel enthousiast worden over een song. Dat enthousiasme blijft niet altijd even sterk, maar dat nummer blijft wel altijd bij mijn favorieten. Zoiets gebeurde bijvoorbeeld bij afgelopen weekend ook toen ik één song hoorde van Hello, Blue Roses.
Ik ben de naam van Dan Bejar uit Vancouver, Canada al vele malen tegengekomen op mijn zoektochten langs de vele websites over indiemuziek. Zo is hij een van de leden van Swan Lake en New Pornographers waar ik al eerder over schreef, maar hij speelt ook als Destroyer. Nu heeft hij onder de geweldige naam Hello, Blue Roses ook een album met dezelfde titel opgenomen met zijn vrouw zangeres en visueel kunstenaar Sydney Vermont. Deze cd wordt uitgebracht door het Locust label. Ik had in eerste instantie alleen het nummer "Shadow Falls" gehoord en dat vond ik al een prachtig liedje. Vanavond hoorde ik de titelsong van "Hello, Blue Roses" op de MySpace-pagina van het duo en dat nummer is zelfs nog beter. Sterker nog, het is fantastisch! Heb ik waarschijnlijk toch nog gelijk. Nu wil ik de rest van het album natuurlijk ook horen...
>mp3: Shadow Falls