Ik ga maar een paar maal per jaar naar de bioscoop alhoewel ik toch regelmatig iets lees of hoor over een film die ik graag wil zien. In ons dorp is wel een bioscoop en zelfs een hele goeie bioscoop met vier zalen. De films die er draaien zijn gloednieuw en ze hebben zelfs een 'filmspecial' waar elke week een minder bekende film (een 'filmhuis-film dus) wordt gedraaid. In hun programma voor de komende maanden kan ik niets vinden over "Control" van Anton Corbijn, maar ik hoop wel dat die film binnenkort hier te zien is.
Mijn eerste plaat van Joy Division was "Closer", in feite hun tweede lp en ik kocht die een paar weken nadat Ian Curtis zelfmoord had gepleegd. Ik had toen het gevoel dat die zelfmoord aangekondigd was op die plaat. De sfeer van de muziek en met name de afbeelding op de hoes waren volgens mij veelzeggend. Maar dat gevoel is natuurlijk logisch als je net hebt gehoord van het zelfgekozen einde van de zanger van de band. Hun debuut-lp "Unknown Pleasure" kocht ik een paar weken later en een jaar later kocht ik ook nog "Still", het dubbelalbum met restjes. De muziek van Joy Division spreekt nog steeds heel erg tot mijn verbeelding maar ik vind het tegenwoordig heel wat minder somber klinken.